Kur'an Yurdu

Ahilik ve Fütüvvet

Ahilik ve Fütüvvet

Ahilik, iyi ahlakın, doğruluğun, kardeşliğin, yardımseverliğin, kısaca güzel meziyetlerin birleştiği bir sosya-ekonomik yapının adıdır

13. yüzyılda kurulan Ahliğin temeli, kusursuz mal üretimi ve müşteri memnuniyetine, usta-çırak ilişkisindeki saygı ve sevgi esasına dayanır. Ahliğin, Anadolu’da kurulup gelişmesinde Ahi Evran (1171-1262)’ın büyük rolü olmuştur.

Ahiliğe giriş şerbet içmek (şürb), şed ve peştamal kuşanmak, şalvar giymekle gerçekleşmekteydi. Ahilik teşkilatı, esnaf birlikleri, ustalar, kalfalar ve çıraklardan oluşuyordu. Çıraklıktan itibaren birlik içinde yükselmek için mesleki ehliyet ve liyakat şarttı. Çıraklar mesleği çok iyi öğrenmedikçe dükkan açamazlardı.. Esnaf ve dükkan sayıları, sınırlandırıldğı gibi ihtiyaca göre mal üretimi de esastı

Prensiplerini dinin asıl kaynağından alan Ahiliğin nizamnamelerine fütüvvetname adı verilirdi. ahliğin esasları, ahlaki ve ticari kaideleri bu kitaplarda yazılı idi. Teşkilata girecek kimse ilk önce bu kitaplarda belirtilen dini ve ahlaki emirlere uymak zorunda idi. Fütüvvetnamelere göre, şarap içme, zina, yalan, gıybet, hile gibi davranışlar meslekten atılmayı gerektiren sebeplerdi.

Diyanet

ZİYARETÇİ YORUMLARI

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu aşağıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.

BİR YORUM YAZ